ฟูจิซัง* หรือฟูจิยามะ คือภูเขาไฟฟูจิที่ตั้งตระหง่านอยู่ที่เมืองชิซูโอก้า ประเทศญี่ปุ่น
(* ซัง ภาษาญี่ปุ่นแปลว่าภูเขา)

ฟูจิ ชื่อร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังที่ใครหลายคนโปรดปราน รวมถึงฉันด้วย

สาวอุบลคนซื่อ นานๆทีเข้าเมืองกรุง ไปเดินมาบุญครอง บ่ายแก่ๆหิวข้าวเต็มที อยากกินเทมปุระกุ้ง
ออดอ้อนคนรักผู้ไม่พิสมัยอาหารญี่ปุ่น หว่านล้อมจนตกลงใจไปกินกุ้งทอดญี่ป่น
สั่งข้าวชุดกุ้งทอด ชุดปลาย่าง เห็ดโคนผัดกระเทียม และหมากไม้สีเขียวห่อหมูสาหร่าย นามอะโวคาโด้ พอร์ค โรล

ฉันกินกุ้งทอดอย่างอร่อยเอร็ด  เขากินอย่างแมวดม เศษซากที่เหลือมีเพียง หมากไม้ห่อหมูสาหร่าย เกินสามในสี่ส่วน อาหารชั้นสูง ฉันลิ้มไม่รู้รส

กินเสร็จสรรพ เรียกน้องนางพนักงานหน้าสวยคิดเงิน

717 บาทค่ะ

ฉันอึ้งนิ่ง อาหารญี่ปุ่นแพงจริงเจียวหนอ ฉันบอกที่รักผู้ควักตังค์จ่าย
 กุ้งทอด 110 บาท + ปลาย่าง 190 + เห็ดผัด 90 + หมากไม้เขียว 140 + น้ำแตงโม 55 +น้ำมะพร้าว 50 + น้ำเปล่า 17
ราคารวม 652 บาท

ฉันงงงวย เรียกพนักงานมาถามอีกครั้ง

น้องขา พี่คิดเลขผิดหรือไร พี่บวกยังไงค่าอาหารมันก็แค่ 652 บาท
หรือจะรวมภาษีมูลค่าเพิ่ม ร้อยละเจ็ดหนอ แต่ที่ฉันรู้มาภาษีนี้ไม่รวมค่าอาหารนี่นา

น้องสาวหน้าสวยยื่นใบเสร็จมาหน้าตาเมินเฉย
ค่าอาหารรวมดังกล่าวไว้ 652 บาท ถูกต้อง
และ service charge 10 % = 65 บาท
รวม 717 บาท

โอ้ โอ้ โอ้... ฉันสาวอุบลคนซื่อ ผู้เคยทิปพนักงานปกติคราวละยี่สิบบาท ละอายใจวูบ
ก่อนหน้านั้น ฉันกระทำการน่ารังเกียจหรือไร บรรทัดฐานในการทิปของฉันคือ  ทิปเพราะอยากให้ ทิปเพราะสงสาร ทิปเพราะพนักงานบริการดี
ทิปอย่างตรึกตรองแล้วว่าสมควรแก่การให้ และผู้รับสมควรได้รับ

หากถามว่า ทิป ร้อยละ 10 มากไหม  ถ้าหากเป็นการบริการที่ในร้านอาหารต่างประเทศ ที่สหรัฐอเมริกาเค้าก็ทิปกันเกณฑ์นี้ ฉันจะบ่นบ้าไปทำไมมี

แต่.. ให้สิทธิ์ฉันบ้างเถอะหนา

ให้ฉันตัดสินใจเอง ว่าพนักงานคนใดเอาใจใส่ดูแลฉันดี ฉันจักให้ทิปผู้นั้น
อย่าบังคับฉันด้วย การรวม service charge 10 % ในใบเสร็จเลย..
มันหยาบคาย  มันทำร้ายจิตใจ และมันทำให้ฉันตัดสินใจว่าจะไม่ไปเหยียบร้านนั้นอีกเลย

ฟูจิซัง....ซัง**ฟูจิเด้...

(** ซัง ภาษาอิสาน แปลว่า เกลียด)